Suplementacja diety

Jeżeli zaliczamy się do którejś z powyżej opisanych grup, możemy rozważyć suplementację koenzymem Q10. Zastosowanie lecznicze tej substancji ma obecnie szeroki zakres, ze względu na jego dobrą tolerancję przez ludzki organizm i całkowity brak toksyczności. Podawany jest przede wszystkim w chorobach związanych z krążeniem, w stanach, gdy wskazane jest pobudzenie aktywności układu immunologicznego, w chorobach związanych z przemianą materii, w paradontopatiach, w geriatrii. Jest szeroko stosowany w leczeniu chorób serca w Europie, Izraelu i Japonii. W przypadku chorych na cukrzycę obniża stężenie cukru we krwi. Stosowany także w chorobie Parkinsona – podawanie suplementu pacjentom we wczesnym stadium choroby w stopniu znaczącym spowalnia jej rozwój.

W czystej postaci koenzym Q10 jest proszkiem o barwie żółtopomarańczowej. Pozbawiony jest smaku i zapachu. Na rynku dostępny jest w różnych postaciach, takich jak: kapsułki zawierające oleisty roztwór, kapsułki zawierające koenzym w formie sproszkowanej, tabletki, a także rozpuszczalne

miękkie żele (panuje zgodna opinia, że w takiej postaci jest najlepiej wchłaniany przez organizm). Preparaty zawierające Q10 najlepiej przyjmować wraz z pożywieniem. Trzeba tu pamiętać, że jest przyswajalny w obecności tłuszczów, nie rozpuszcza się natomiast w wodzie.

Występowanie w pożywieniu

Jeśli nie chcemy przyjmować suplementów zadbajmy, żeby nasza dieta była bogata w takie produkty jak tłuste ryby (zwłaszcza łosoś, makrela i sardynki) i owoce morza, podroby, oleje roślinne, szpinak, brokuły, produkty pełnoziarniste. Niestety koenzym Q10 wykazuje małą odporność na wysokie temperatury. Długie gotowanie może pozbawić potrawę tego składnika.